Aquí Hai Química

O porqué do título do blog!!!

loruchi — Fri, 19 Jun 2009 11:39:35 +0000

E xá pa rematar deixar claro o porqué do noso título do blog, pois nada decir que o que estamos a estudar está relacionado coa saúde e desexamos que o noso fuuro estea marcado por formar parte dun emprego que teña relación,neste caso máis ca química que coa física.Agora tócavos escoller!!!!!!!!!FíSiCa Ou QuÍmIcA??????????

fatimosteiro — Fri, 19 Jun 2009 11:23:21 +0000

A química do amor

loruchi — Tue, 16 Jun 2009 11:43:58 +0000

A xente namorouse dende tempos inmemoriais e sempre se fala de algo distinto,que inunda o corpo enteiro.No imaxnario popular está a crenza dogran amor; dese único, exclusivo, que non se parece a outros amores.Hoxe a ciencia descubriu que tal elace especial ten que ver,aricularmente,cunha serie de reaccións e substancias químicas que se mezclan no noso organismo ante esa persoa que nos desperta un sennúmero de emocións.

Comentan os expertos que, co tempo,o organismo faise resistente aos seus efectos,o que provoca que a intensa fase de atracción non dure moito tempo,curiosamente,os homes que parecen ser máis susceptibles á acción da substancias responsables das manifestacións asociadas aoamor. Ele namóranse máis rápida e facilmente que as mulleres segundo entendidos.

Estas investigacións que enmarcan o amor como un proceso biolóxico non concluiron aínda. O descubrimento que a feniletilamina está vinculada co amor iniciouse a teoría proposta polos médicos F. Klein y Lebowitz do instituto psiquiátrico uxeriron que o cerebro dunha persoa namorada contiña grandes cantidades dunha substancia que sería a responsable das sensacións e modificaións psicolóxicas e experimentos cando nos namoramos.

Todos estos compostos e substancias químicas que se mezclan no noso interior e actúan de maneia inconsciente, son a resposta máis lóxica á hora de preguntar que durante os séculos se fixo humanidade ¿Por qué nos namoramos dunha determinada persoa e non de outra?

A ENERXÍA NUCLEAR

fatimosteiro — Fri, 12 Jun 2009 18:30:39 +0000

Despois de informarme nas diferentes fontes propostas para saber máis sobre a enerxía nuclear eu teño que manifestar que me encontro en desacordo co emprogo desta enerxía xa que a pesares de que os seus beneficios son rentables os riscos que se poden correr manipulando erroneamente este tipo de enerxía serían irremediables.
Primeiramente, teño que manifestar que estou a favor do emprego de enerxías renovables. Por esta causa estou firmemente encontra da enerxía nuclear, xa que este ocasiona un grade impacto ambiental e peor aínda na nosa saúde. Son partidaría de levar a cabo unha planificación de “Enfoque Demanda” que consiste en producir a enerxía necesaria a partir de fontes renovables moitos máis vantaxosas para o noso ambiente, saúde e bolsillo. Evidentemente teríamos que seguir producindo enerxía pero sería en moita menos proporción.
Lovelock é considerado o pai do ecoloxismo, pero foi tachado de traidor e non é para menos xa que afirma que a enerxía nuclear é parte para a solución aos problemas ambientais que nos enfrontamos no futuro. Esta afirmación totalmente disparatada ao meu parecer non foi apoida polo director executivo de Greenpeace en Ingleterra que asegurou que Lovelock está equivocado e que a enerxía nuclear crea enormes problemas: que non sabemos que facer cos desfeitos nin coas emisións radioctivas ademais dos riscos de accidentes e ataques terroristas. Eu estou totalmente de acordo con este executivo e fago fincapé sobre todo no risco das emisións radioctivas que nos poden ocasionar tantos danos como por exemplo: se se contaminase a agua que beben un número considerable de embarazadas e os seus fillos nacesen con unha malformación, que diría Lovelock?
Activistas de Greenpeace elevan un globo aerostático demandando o peche da central nuclear de Garoña.
O proxecto ITER, é un proyecto que implica destinar 4.500 millones de euros para a construcción de un reactor experimental de fusión. Os grupos ecoloxistas opóñense a este proxecto sea cal sea o seu emplazamiento, porque a fusión nuclear (no caso hipotético de que algún día demostren a súa viabilidade para xerar electricidade) non é unha enerxía limpia, é moito máis cara que producir electricidad con combustibles fósiles e é unha enerxía de xeneración absolutamente centralizada.O eslogan “Enerxía limpia para o planeta” supón unha visión totalmente diversa do proxecto ITER por duas razóns: o ITER no será limpio nin producirá electricidade en abundancia. Si en cambio, o ITER producirá de 30.000 a 40.000 toneladas de residuos radiactivos, e emitirá unha enorme cantidade de tritio, un elemento radiactivo que causa cancro, enfermedades conxénitas e danos xenéticos se o absorbe o cuerpo humano.O reactor ITER non producirá ningunha electricidade xa que se trata dun mecanismo experimental pero si residuos radioactivos.
O Foro da Industria Nuclear Española é unha asociación de carácter civí, sen ánimo de lucro que agrupa ás empresas españolas relacionadas cos usos pacíficos da energía nuclear. Esta asociación creouse en 1962 co nome de Forum Atómico Español. A diferencia do que acontece en Estados Unidos, donde as Autorizacións de Explotación se conceden para un periodo de 40 anos dende o inicio da operación das centrais, en España las Autorizaciones de Explotación renovanse periódicamente trala evaluación previa favorable del Consello.
No programa electoral de cara a las Eleccións Xerales de marzo de 2004, o Partido Socialista Obrero Español (PSOE) propoñía o abandono progresivo da enerxía nuclear en España, cerrando as centrais nucleares cando agotasen a súa vida útil, e a sustitución das mesmas por outras fontes menos contaminantes. Encontrámonos no ano 2009 e como todos podemos decatarnos segue habendo moita contaminación e non se están a cerrar as centrais nucleares.
Con todo o que xa levo dito manifestando a miña oposición en contra da enerxía síntome na obriga de dicir que hai grupos ecoloxistas como o francés Michel Lung da Sociedade Francesa de Enerxía Nuclear apoian este tipo de enerxía.
A pesar de que os movementos de residuos se fan con vixilancia e control eu sigo crendo que é moi perigoso.AUnión Europea aplicará un sistema de autorización previa para calquera movemento de residuos radiactivos co obxectivo de reforzar a protección e os perigos derivados das reaccións ionizantes. Este sistema establecido en 1992 modificouse considerablemente en 2006. Neste sistema fálase das autorizacións que hai que ter para transladar os residuos dun estado a outro pero en ningún momento plantexa o problema que ocasionan estes residuos e a donde van a parar realmente unha vez que son transladados de estado. Indagando polaa rede atopei unha noticia que dicía así:

“El País” apunta a Yebra como destino del almacén de residuos nucleares de toda España.
La Crónica de Guadalajara. Redacción. (30.XI.2008)
En un amplio reportaje firmado por Rafael Méndez en su edición dominical, el diario “El País” abunda en las posibilidades de Yebra para convertirse finalmente en el emplazamiento del almacén centralizado que custodie por décadas los residuos generados en las centrales nucleares de toda España.
El periodista del diario madrileño relata el viaje realizado el 6 de noviembre por 36 vecinas y el alcalde de Yebra, Pedro Sánchez del PP, hasta Borssele (Holanda), donde visitaron un almacén similar al que se propone.
El periodista del diario “El País” recoge las impresiones de Almudena Ranera, Presidenta de la Asociación de Mujeres, pero también del Alcalde, quien niega que eso implique que el pueblo vaya a pedir el Almacén Temporal Centralizado (ATC) de residuos nucleares.
Según Enresa, el municipio que acoja la instalación recibirá 540 millones de inversión, 300 puestos de trabajo directos durante la construcción, y 90 los 20 siguientes años. Así como 12 millones de euros de compensación para el ayuntamiento receptor. Por lo demás, sabemos que Trillo ya tiene en su Central un “almacén” sobre el suelo, y en Zorita se está haciendo lo propio…
Esto era o que dicía noticia e a miña opinión é que se tratasen de construír un almacén onde eu vivo negaríame rotudamente porque aínda que digan que todo está controlado a verdade e que o que poden ocasionar estes residuos pode ser moi perigoso e insisto no exemplo que citei anteriormente.Se por algunha casualidade os residuos fosen parar a un a un río que pase cerca dese almacén que pasaría cos que consumisemos esa auga?
Para resumir, polo que levo exposto ata o de agora creo que quedou claramente manifestada a miña oposión contra a enerxía nuclear e recordo que o meu principal argumente en contra son os perigos para a nosa saúde que se poden ocasionar con eses residuos que non se sabe ou polo menos non teño a certeza de se o seu transporte é seguro, e os dano ao medio ambiente e volvo dicir que son partidaria dunha planificaición Oferta Demanda.

Curar enfermidades coa axuda de “xugo de leituguilla”

loruchi — Fri, 27 Mar 2009 17:07:34 +0000

Diferentes persoas afirman que curaron as súas enfermidades grazas a tomar “jugo de leituguilla” durante un período de tempo!!!!!!!!!!!Afirmárono con estes datos…………..

Alfonso Hernandez

Eu estiven tomando o jugo de letuguilla.
Ao principio non cría nada, pero a miña esposa servíamo cada mañá… e eu tomábao.
Pero dende fai unhas semanas, teño mellorías increíbles no meu sistema dixestivo. Despois de tres anos puden volver a comer alimentos condimentados sen ter problemas de diarrea. INCREIBLEMENTE comín tacos ao pastor e púxenlle salsa picante… Non houbo problemas.
Por que o vexo, creoo e escriboo.

ANATOMÍA HUMANA

loruchi — Fri, 27 Mar 2009 16:48:01 +0000

ANATOMÍA: é o estudo da estrutura, situación e relacións das diferentes partes do corpo de animais ou plantas. Anatomía (do grego anatomē, ‘disección’) é unha rama das ciencias naturais relativa á organización estrutural dos seres vivos. É unha ciencia moi antiga, cunhas orixes que se remontan á prehistoria. Durante séculos, os coñecementos anatómicos baseáronse na observación de plantas e animais diseccionados. Porén, a compresión adecuada da estrutura implica un coñecemento da función dos organismos vivos. Por conseguinte, a anatomía é case inseparable da fisioloxía, que ás veces recibe o nome de anatomía funcional. A anatomía, que é unha das ciencias básicas da vida, está moi relacionada coa medicina e con outras ramas da bioloxía. Home de Vitruvio por Leonardo da Vinci (1485/90, Galleria dell’ Accademia, Venecia) É convinte subdividir o estudo da anatomía en distintos aspectos. Unha clasificación posible baséase no tipo de organismo de estudo; neste caso as subdivisóns principais son a anatomía das plantas e a anatomía animal. Á súa vez, a anatomía animal subdivídese en anatomía humana e anatomía comparada, que establece similitudes e diferenzas entre os distintos tipos de animais. A anatomía tamén se pode dividir atendendo aos procesos biolóxicos, por exemplo, anatomía do desenvolvemento (que inclúe, entre outros, o estudo dos embrións en diferentes etapas) e a anatomía patolóxica ou estudo descriptivo dos órganos enfermos. Outras subdivisións, como a anatomía cirúrxica e a anatomía artística (como por exemplo na obra Home de Vitruvio de Leonardo da Vinci), baseánse na relación da anatomía con outras actividades baixo o título xeral de anatomía aplicada. Outra forma máis de subdividir a anatomía depende das técnicas empregadas, sendo unha das categorías a microanatomía, que se basea nas observacións obtidas coa axuda dun microscopio.

AVANCES DAS CÉLULAS NAI

fatimosteiro — Fri, 27 Mar 2009 12:30:24 +0000

Prodúcense células nai embrionarias humanas a partir de células da pel

O que xa se albiscaba hai uns meses cando se conseguiu con células de ratos se recolle hoxe na maioría dos medios de comunicación: dous equipos foron capaces de obter células nai humanas sen embrións.

Os investigadores introduxeron un grupo de catro xenes en fibroblastos humanos, células da pel fáciles de obter e facer medrar no laboratorio, e consiguieron que se convertiran en células nai embrionarias.
Estas células son probablemente máis relevantes a nivel clínico que as células nai embrionarias y añade que con el uso de estas células el rechazo inmune no sería un problema.
As células teñen moitas das características físicas, de crecemento e xenéticas típicas das células nai embrionarias e poden diferenciarse para producir outros tipos de tecido, incluíndo as neuronas e o tecido cardiaco.

Sabes que agora ter uns quilos de máis axuda á ciencia?

A liposucción é unha nova fonte da que extraer células nai. Á falta dunha mostra de cordón umbilical, utilízase a propia graxa do paciente

A graxa é con este método unha gran alternativa, xa que a extracción destas células nai do tecido adiposo é fácil, segura e relativamente económica.
Gárdanse no estranxeiro, pois a lei española non o permite.
Unha vez criopreservadas, as células nai pódense conservar durante anos, e cando se desconxelan pódense recuperar ata o 80% delas.

Para máis información sobre as células nai pincha aquí!! http://www.slideshare.net/cpais/clulas-nai-presentation

A CLONACIÓN CON FINS TERAPEÚTICOS

fatimosteiro — Tue, 24 Mar 2009 12:38:51 +0000

A clonación con fins terapeútios ao meu parecer é algo positivo e compartindo a opinión que teñen moitos médios creo que é unha das solucións para acabar co problema dos transplantes de órganos. O que propoñen con este fin da clonación os cietífícos é que clonando células diferenciadas dun adulto e obtendo un embrión clónico se poden desenvolver órganos que logo serían transplantados a persoa enferma. Ao ser por clonación o método de obtención do embrión o rechzo do órgano sería case imposible.

O ADN de persoas que viviron hai máis de 5.500 anos está por todo europa.Ineresante verdade??? Pois le

fatimosteiro — Mon, 15 Dec 2008 12:39:20 +0000

As secuencias de ADN mitocondrial de once homo sapiens do neolítico atopados en Granollers (Barcelona) tamén están presentes nos humanos que habitan hoxe en Europa, o que vén demostrar que a agricultura se expandiu polo continente como resultado de migracións.
Existen dúas teorías sobre a difusión da agricultura, o modelo de difusión cultural -que aposta pola transmisión de ideas como motor do cambio-, e o modelo migratorio -que defende que foron novos poboadores os que trouxeron estas técnicas-. O director do estudo e profesor do departamento de Bioloxía Animal da Universidade de Barcelona, Carles Lalueza, afirma que o feito de que “as liñaxes mitocondriais” de once individuos que practicaron a agricultura hai 5.500 anos estean presentes hoxe en toda Europa proba a teoría das migracións. A descendencia destes agricultores neolíticos tivo que ser suficiente como para espallarse por todo o continente, como proban as súas pegadas xenéticas.
Este descubrimento é foi o máis interesante achegado polo primeiro estudo paleoxenético de restos neolíticos no sur de Europa, cuxos resultados foron publicados na revista científica Proceedins of the Royal Society of London, e que foi efectuado por universitarios cataláns vinculados co Parque de Investigación Biomédica de Barcelona (PRBB).
A idea é que se a agricultura chega cunha poboación emigrante, esta ten suficiente densidade respecto das poboacións locais como para deixar descendentes que cheguen ata a actualidade; sen continuidade, suponse que a poboación local aprendería as técnicas e serían eles os que deixarían descendencia.
As mitocondrias teñen o seu propio código xenético
As mitocondrias son os orgánulos que lle proporcionan enerxía ás células eucariotas (aquelas que non realizan á fotosíntese, é dicir, células animais) e posúen o seu propio ADN, distinto do do núcleo da célula que as alberga. O ADN mitocondrial é menos variable que o ADN nuclear.

loruchi — Mon, 15 Dec 2008 12:38:47 +0000

Aplicacións terapéuticas das Células Nai

Terapia do cancro, tratamento de enfermidades autoinmunes ou na mediciña rexenerativa: o significado das células nai de cordón continúa medrando…

O uso de células nai do sange do cordón

No principio, a idea do trasplante de células nai de cordón umbilical non é nova: o trasplante da células nai levouse a cabo durante moitos anos no tratamento do cancro para rexenerar a formación do sange e reconstituir o sistema inmunitario.

Ata a fecha, as células nai máis comúnmente trasplantadas foron as obtidas da médula ósea. No futuro, as células nai do sange de cordón umbilical poderían susitituilas, pois son xoves, desenrolanse de forma extraordinariamente rápida e son, polo tanto, biolóxicamente superiores. E canto máis averiguan sobre elas os médicos e investigadores, máis aplicacións médicas potenciales se descubren.

Potenciais
Tipos de células nai	Posibles aplicacións futuras
Células precursoras das paredes dos vasos sanguíneos	Paredes artificiais dos vasos sanguíneos Válvulas cardiacas que medren ao mesmo tempo que o paciente
Células precursoras do texido nervioso	Apoplexía Danos cerebrais en nenos Enfermidade de Parkinson Paraplexia
Células precursoras do texido muscular	Rexeneración e construcción de texidos musculares e músculo cardíaco
Células precursoras do texido óseo	Rexeneración do óso
Células precursoras do texido pancreático	Diabetes mellitus
Células nai hepáticas	Dano hepático

Incluso hoxe, o transplante de células nai de cordón está establecido como unha parte da terapia do cancro. A terapia de rexeneración celular con células nai de cordón abre horizontes completamente novos en mediciña. Os primeros estudos mostran que o sange de cordón pode empregarse con éxito para tratar a apoplexía ou o dano hepático. A terapia con células nai será o camiño máis prometedor para tratar estas enfermidades ata o de agora incurables